ma | di | wo | do | vr | za | zo |
---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
1
|
2
|
3
|
4
|
5
|
6
|
7
|
8
|
9
|
10
|
11
|
12
|
13
|
14
|
15
|
16
|
17
|
18
|
19
|
20
|
21
|
22
|
23
|
24
|
25
|
26
|
27
|
28
|
29
|
30
|
31
|
|
Antigone Sr./Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church [L]
Voguing en het klassieke Griekse theater
New York, begin jaren 1960. In Greenwich Village vindt een groep dansers en choreografen – Lucinda Childs, Steve Paxton e.v.a. – de postmoderne dans uit. De artiesten zijn blank, middle class, behoren tot de artistieke elite. Ze introduceren alledaagse, ‘authentieke’ bewegingen in de danstaal. Tegelijkertijd ontstaat, in de 'ballrooms' van Harlem, de voguing dansstijl, beoefend door Afro-Amerikanen en Latino’s, door gays en transseksuelen. Voguing is heel erg ‘pop’ en modieus maar zoekt evenzeer naar ‘echte’ bewegingen.
Sinds 2001 is de Amerikaanse danser en choreograaf Trajal Harrell geobsedeerd door de vraag: wat zou er gebeurd zijn indien de beoefenaars van beide dansstijlen mekaar hadden ontmoet? Het heeft een reeks geweldige voorstellingen opgeleverd, Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church, in zeven ‘formaten’: Extra Small (XS), Small (S), (M)imosa (in maart 2013 in het Kaaitheater), Antigone (Jr.), Antigone Jr. (Plus) Plus, Judson Church is Ringing in Harlem (Made-to-Measure), en nu Antigone (Sr.). Met Antigone Sr. zet Harrell de kroon op het werk. Hij onderzoekt de relatie tussen de voguing traditie en het klassieke Griekse theater, waar mannen ook zowel mannen- als vrouwenrollen speelden.
choreographer Trajal Harrell | interpreters Rob Fordeyn, Trajal Harrell, Thibault Lac, Stephen Thompson, Ondrej Vidlar | set designer Erik Flatmo | lighting designer Jan Martens, Trajal Harrell | sound designer Robin Meier | dramaturg Gérard Mayen