Niemand zal je beschermen tegen de zee

Artikel
door Marvin M'toumo
19.08.26

De Zon 

Het is laat. 

De zon geeft er de brui aan.  

Bedwelmd door deze waardeloze dag van geseling van de ruggen van zwarte Antillianen. 

De zon is droevig. 

Ze laaft zich lazarus aan het zeewater. 

Hoe dan ook, wil de wankelende voorman van de zon morgen kunnen opstaan, dan zal hij steun nodig hebben. 

Hoe dan ook moet hij opstaan. 

Voor meesters is een goeie zon een zon die nooit rust van het werk neemt. 

De Lucht 

Jullie hebben de lucht boos gemaakt. 

Jullie hebben de zon boos gemaakt. 

Zelfs de bloemen zijn boos. 

Zelfs de paradijsvogels en God’s mooie dieren zijn boos. 

Niemand wil jullie nog ter wille zijn op aarde, de hemel blaast cyclonen, spuugt hagel op jullie, brengt kou tijdens de zomerseizoenen en droogte tijdens de regenseizoenen, omdat hij mokt.  

Jullie hebben de aarde misbruikt, de bomen en de dieren, jullie creëerden jullie dierentuinen, jullie melkvee, jullie bloed Kolibris, jullie suikerrietplantages waarmee jullie de mensheid hebben versuikerd. 

Jullie hebben de wereld beschadigd, jullie hebben aan de voet van cacaobomen jonge meisjes verkracht en tot slaaf gemaakt, jullie hebben een shoah veroorzaakt, hele families uitgeroeid tijdens de Shoah, en jullie kinderen uitgebuit op een leeftijd waarop men speelt, jullie genocidale uitroeiing, en om jullie mooie houten huizen te bouwen hebben jullie het bos afgebrand. 

Jullie, die nochtans grenzen hebben uitgetekend om jullie te beschermen tegen de zwarte olievlek, jullie die nochtans verantwoordelijk zijn voor het stijgen van het waterpeil tot boven de eilanden in de wereld, jullie die ver weg van de cyclonen leven en die zwarte mensen laten zinken tot op de bodem van de zee, het heen en weer van de golven die klagend tegen het strand beuken, en met zout water de onaanraakbaren die jullie denken te zijn verdrinken. 

Jullie zullen de golf van de tsunami jullie steden zien bereiken. 
Jullie kunnen wegrennen, de hemel smeken, vergiffenis vragen aan jullie immigrantenschoonmaaksters, knielen voor onze vaders die als bewakers werken in jullie ‘witte’ winkels, de grote wateren zullen op jullie neerkomen.  

De Atlantische Oceaan. 

Horen jullie het gerommel dat het geluid van de golven maakt? 

Hoeveel oceaan en zee zullen onze zwarte lichamen nog opslokken voor de prijs van Amerika, voor tabak, tabasco, cacao, kobalt en kokos, voor de prijs van Europa, voor vlotten van El Dorado? 

De Middelandse Zee 

Hoe zich beschermen tegen de zee? 

Magnetisch Lampedusa, Gibraltar de valse start van gedesillusioneerde migranten, schoonheid van Europese stranden wieg van verdrinking, toevluchtsoord waar Afrikanen die naar Europa verlangen, aanspoelen. 

Eeuwenlang reeds zwarte mensen in de zee gegooid, nooit gered.  

Zwarten verdronken in het witte zand van de zeëen, voor het gesuikerde geld van witte kolonialen.  

De gulzige Middellandse Zee, die de donkere lichamen van vluchtelingen opslokt.  

Het Caribisch gebied 

De Caribische Zee die heen en weer tegen het land beukt. Uit welke woeste wind ontstond jouw storm? Tropen die worden geteisterd door een niet gerechtvaardigde cycloon, het gevaar van orkanen. Een verwoeste overzeese wereld, suikereilanden doordrenkt van zoute golven. Tyfoon, die de tranen van de overlevenden laat stromen, de banden met hun families verbreekt, net als de takken van hun boom en het water van hun beek. Kreeftskeerkring, ziek van de woede van de wind. Onbeminde bittere zee, zout van vuil. Golven rollen zich op en breken op het zand. Verbrijzelde kust, kliffen vernield door een oceaan van zout. Suikereilanden, landschappen van slavernij. Land van tot slaaf gemaakten, weggehaald uit Afrika. Franse koloniën, Grote en Kleine Antillen. Caribische Zee, alleenstaande moeder, je hebt al deze kleine eilanden gebaard, je omarmt ze met je water. Zwarte moeder, gestreeld door ellende, zee die schuldig is omdat ze op haar rug de slavenhandelaars van de driehoekshandel heeft gedragen, zee van alle gedeporteerden, moeder van de voorouders die uit Afrika zijn weggerukt. Zee, gebukt onder het feit dat je in je stromingen hun Christoffel Columbus, demonische conquistadores of witte duivels hebt meegevoerd. Waarheen werp je jezelf om te ontsnappen aan deze geschiedenis die je niet bevalt? Zee van wit schuim huid wit als zout en Zee van de adolescentie en zee van de vaderloze zonen en zee van de mannen verdronken in punch, zee van de rumroutes. Zee van de Caraïben, ontketende moeder, je zoute tranen stromen over je wangen, je maakt je wateren kalm en houdt je golven van woede in bedwang voordat je het land van je kinderen met een van je tsunami’s slaat. Je laat je tranen over ons neerstorten, keer op keer verdrink je ons met je tranen. Vertel me waarom je ruzie maakt met je eilanden, die je verantwoordelijk houdt voor al het leed dat de wereld je heeft aangedaan. Je mompelt je tranen in de azuurblauwe wind, je oog huilt als een cycloon, onrustige wervelingen van degenen zoals jij die zich tegen de rotsen werpen omdat ze het leven moe zijn. Je ontroostbare verdriet, je zoute golf kreunt, keer op keer huil je tegen de kust, je stort je zeearmen uit over het zand. Ga achteruit. Ga achteruit. Rol je in het schuim dat je tranen vormt, vecht nog eens met de kleine stukjes land. Met elke golf verdampt er een klein stukje van je, je gezicht nat van het zout. Zeg me wat je tranen kunnen uitrichten aan deze kust. Zeg me wat je wateren kunnen uitrichten aan de harde stenen van het trotse land, sla met je hoofd, golf na golf, beuk tegen de scherpe rotsen die de kustlijn tekenen, beuk met je water en verscheur jezelf tegen de klif. O onverbiddelijke moeder, ontlaad je tegen de onverstoorbare rotsen, huil, ruk de arrogante kokospalmen van privéstranden, laat je hele golf zich uitstrekken over de grote badplaatsen waar toeristen uit de metropool zich koesteren. Stort je verdriet uit in deze orkaan. Laat je winden over ons razen, stort je wateren over ons uit, was onze steden van de zonden van de geschiedenis, laat het land van onze eilanden over ons heen glijden. 

Wanneer mijn gelaat door tranen vervormt, heb ik hetzelfde gezicht als jij. 

De Dieren 

En hier, dit stukje wereld dat hier is maar voor wie er leeft toch nergens is, 
omdat ze niet van hier zijn, hier met dwang zijn, in de wereld van hier waar noch de dieren, noch de planten, noch de mensen kunnen zeggen of ze werkelijk van hier zijn, in een wereld waar men alles heeft laten overbrengen, waar men op een eiland dieren die uit alle hoeken van de wereld komen heeft opgesloten. 

Wasbeer, wasbeer van de eilanden, weet jij waar je voorouders zijn?  

De opstand die van hier komt, altijd uit de wereld van de dieren, uit het geluid van de bomen, uit de diepten van tot slaaf gemaakte uitgegraven aarde, uit de magische nèg marrons met het uiterlijk van een kat, een viskat, een vogelkat.  

Prachtige fregatvogel, je durft al eeuwen niet meer te nestelen in Guadeloupe, sinds de kolonisten je in je nest hebben afgeslacht om van je vlees een geneesmiddel te maken. 

Gwo-bèk, Gran Gosier, pelikanen van de mangroven, van de stranden, baaien en lagunes, jullie sterven in de Caraïben door pesticiden. 

Rhinella Marina, buffelpad, copulerende pad die de muziek van regenachtige nachten zingt, buffelpad, de witten hebben je hierheen gebracht zodat je rekenschap zou geven van je vraatzucht, zodat je honger in dienst van de meester zou worden gesteld, je moet de schadelijke dieren eten die de suikerrietplantages hinderen. 

Kleine mangoest, Indische mangoest, men heeft je hierheen gebracht om onze ratten te eten, ook jou heeft men gedwongen meegebracht per schip naar het einde van de wereld, ook jou heeft men gevangen om voor het goud van de witten te werken, je zult de ratten verslinden die de suikerrietvelden, die de rijkdom van Frankrijk vormen, verwoesten. Jij bent een goede migrant, een vreemdeling zoals zij die graag zien, maar je hebt je werk slecht gedaan, je bent er niet in geslaagd je dikke buik vol veldratten te eten, maar je hebt de holenuil, de hagedis Ameiva juliae, de mabuya, die hier thuis waren, gegeten—gedood, verteerd, klaar—. 

Ruzie tussen wolf en witte.  

En alle wreedheden die jullie hebben verricht, Barbaarse Barbados, slavenhandelaar met een fortuin van Alibaba en Bamboula, witte necrofilie van zwarten, voorheen zwarte yams, immigranten of gedeporteerden die hun naam niet kenden, leguaan, landkrab, touloulou-krab, heerlijk vlees dat men eet met chilipepers, men vangt je in de paastijd wanneer je zijdelings door het landschap trekt om te paren, bij, honingvlieg, van bloem tot bloem, maniokmier, mieren per ongeluk hier geïntroduceerd bij de invoer van planten, berg van lijden, zwavelberg boven het hoofd van onvolgroeide bomen van Guadeloupe, wilde ananassen, geïmporteerde vruchten en planten, papaja, cacaobonen en kokosnoten, Chinese lychees, Indonesische stervruchten, guaves en avocado’s uit Brazilië, mangobomen uit Réunion, broodbomen en flamboyantbomen uit Madagaskar, vlinders die in het ruim van witte schepen meereizen, Guadeloupe, vlindereiland, runderen meegevoerd door kolonisten, geïmporteerd uit Spanje en Portugal, tropische safari, runderen uit Afrika, runderen uit India en Europa, koereigers, de mangoest die de papegaai doodt, papaja, cacaovruchten, tijgermug, hondstand, meerval, magere koe, lieveheersbeestje, varken en speer, verkrachte landen van Afrika, wespennest, opzichtige zebra, kiespijn, papegaaivis, wolfshond, cavia en onheilskraai, chlordeconbananenboom en verbannen bananenboom om te groeien in een koude grond waar hij geen vruchten zal dragen, en kaalgestript en godin van Afrika, fee, kudde, muilezel, roedel en onscheidbaren, jullie wilden, jullie idioten, die zich ergeren aan de brute domheid van beesten, jullie witte honden losgelaten op jullie zwarte mensen voor de clash en de crash voor de kick en het geld, jullie gemene witte haaien die jullie tot kamikazes maken en vervolgens laten verbranden als wegwerpdoekjes die op de grond worden gegooid! 

Bloemen 

Bloemen van Guadeloupe, nestelend op mijn vlindereiland, bloemen van de tropen, geuren van Martinique, essentie van Jamaica, zeb à pic. Jullie, remedie en romantiek van al die vrouwen die tot slaaf zijn gemaakt en die men het liefhebben heeft ontnomen. 
Symfonie van Afrikaanse trommels— 

Bloemen van de Antillen, porseleinen roos, zo fragiel in een gebroken wereld, 
jullie kleurrijke majesteit van regenboogmagie, 
veelkleurige natuur van naties van mensen van kleur, 
jullie Creoolse bloem van epos, 
jullie nectar van kolibrievogels, feeënpollenkleed, 
in een wereld van rode hibiscussen, kleuren van bloed. 

Bosbloemen, wilde orchidee, houtachtige geur, 
jullie hoop van onze ongehoorzaamheid aan de meesters, 
bloemen van hier die ons in hun heidense parfums terugbrengen naar daar, 
wreed vertrapt door pesticiden van elders, jullie wild, tredend over de paden van eenzaamheid, jullie die men kan plukken terwijl men wegzinkt in de suikerrietvelden. 

Wonderbaarlijke bloemen, paradijsvogels, betovering van jullie snavels die de wonderen van het leven zingen, stemmen in de passaatwind langs aangelegde tuinen en fluitende geur van perfecte, ongeduldige vrijheid, gebeden gezongen in de strijd van gebroken ketens van lijden. 

Flamboyante bloemen, nestelend hoog in de takken, oranje, karmijn, zonsondergang, 
kleuren van vlammen en vulkanen, draken van vurige luchten op de vooravond van cyclonen, jullie zijn juwelen van zwavelbergen en vlam van opstanden en muiterij, 
jullie zijn confetti van hoop in een wereld met begraven dromen en kruimels van liefde voor tot slaaf gemaakten die verboden zijn te bestaan. 

Katoenbloemen, van takken gewond door zwepen, katoen van vezels, katoen van spinnerijen van uitgebuite kindertijd, katoen van witte bloemen besproeid met het bloed van zwarte tot slaaf gemaakten, uitgeput onder de Code Noir, katoen van de rijken, katoen van tot slaaf gemaakten van koningen die de naam Louis dragen, die glanzen in het zweet van Louisiana, 
wie werd rijk van het katoen van Amerika? 

Ultramarijn 

Ik probeer te slapen, maar de dingen verzameld in mijn te kleine schuilplaats verhinderen het me. De geur van tabak die in de lakens is blijven hangen, de bananen die naast het bed chloordecon uitzweten verhinderen het. 

 

 

Vertaald door: Els Roelandt