遊戯Yugi no.3 (WT)

In haar laatste dansvoorstelling neemt Hanako Hayakawa de politieke esthetiek van schattigheid onder de loep. In het bijzonder gaat ze in op het beeld van ‘het meisje’ als gevangen in normatieve systemen, maar een beeld dat ook voortdurend buiten de grenzen van die systemen klotst.  

Het werkt grijpt terug naar Yugi to Shōka (Spelletjes en liedjes), een Japans tijdschrift met educatief dansmateriaal voor vrouwelijke studenten vanaf het begin van de 20ste eeuw. Het tijdschrift presenteerde choreografie die werd beïnvloed door Westerse moderne dans, maar vertaald naar de Japanse imperialistische context. De vreugde die uitgaat van de lichamen van deze meisjes lijkt al het geweld dat hun tegelijk wordt aangedaan, om te keren. ‘Cuteness’ is ambigue, zowel toen als vandaag. Het daagt de heersende orde niet uit, maar maakt er net gebruik van. Het meisje werkt als een paradigma voor onze aandachtscultuur, niet voor gender of leeftijd. Het is een subject dat overleeft door zelfrepresentatie op de platformen die nu ons sociale leven organiseren, en wiens beeld als wapen kan worden ingezet.  

Hawayaka’s eigen lichaam wordt een terrein waar al deze genealogieën van ‘het meisje’ elkaar ontmoeten en waar ze ‘cuteness’ uitprobeert als een tactische vorm van subjectiviteit: waar verlangen, zachtheid, ambiguïteit en breuken gemaximaliseerd worden. Het schattige oppervlak blijkt doordrongen van geweld, en het geweld van vreugde. De voorstelling betrekt lichamen bij de blikken en teksten die op hen worden geprojecteerd. Hawakaya verandert ze in speelse, zelfgestuurde bewegingsvormen die op subtiele wijze de machtsstructuren verstoren.